Mineralen en sporenelementen

Zoals op de vorige pagina vermeld hebben veel mensen door de huidige levensstijl last van diverse tekorten aan mineralen en sporenelementen. Hieronder vindt u algemene informatie over verschillende stoffen die het lichaam nodig heeft. Als u onderaan op de pagina op de link klikt ziet u een overzicht met symptonen van mineraaltekorten per soort.

Kalium en magnesium

Voor het optimaal functioneren van de cellen is uiteraard voldoende zuurstof nodig. IJzer en kalium zijn hiervoor de belangrijkste transporteurs. Kalium kan slechts acht uur in het lichaam worden opgeslagen. Het moet daarom met de voeding, en als dat niet mogelijk is, met mineralen worden opgenomen. Een hoge bloeddruk kan met behulp van kalium en magnesium genormaliseerd worden.

Calcium en fosfaat

Belangrijk, bij mens en dier, is ook de opbouw van botten en tanden. Hiervoor moet dan wel de verhouding tussen calcium en fosfaat kloppen, anders kan dit botontkalking tot gevolg hebben. Zowel calcium als fosfaat worden in het beenderstelsel opgeslagen en kunnen ook voor andere lichaamsfuncties gebruikt worden. Daarom moeten ze dan ook constant aangevuld worden.

Sporenelementen

Voor bodembacteriën evenals voor planten, mensen en dieren zijn sporenelementen: mangaan, koper, zink, kobalt, chroom, nikkel, vanadium, selenium enz, van groot belang.
Deze metalen hebben een specifieke wisselwerking met elkaar en zorgen voor de vorming van tal van enzymen. Hiervan zijn slechts kleine hoeveelheden nodig. Wanneer deze metalen echter niet of nauwelijks aanwezig zijn, dan kan dit leiden tot ernstige stoornissen. Vanwege de onderlinge relatie moeten ze altijd samen worden ingenomen, dit ook, omdat aparte inname kan leiden tot ernstige vergiftigingen.

Chroom

Chroom is onmisbaar voor de suikerstofwisseling, regelt het cholestorolgehalte in het bloed en verbetert gebrekkige glucose- en vetstofwisseling. Te weinig chroom in het lichaam kan dus leiden tot aderverkalking en suikerziekte (diabetes).

Metaalsoorten

Kobalt is een zware en harde metaalsoort en vormt samen met mangaan de kern voor vitamine B12 in vier enzymen. Als kobalt ontbreekt, vindt er geen nucleïne-zuursynthese plaats en ontstaat bloedarmoede. Komt mangaan niet voor in het lichaam dan vormt zich geen urinezuur waardoor de vorming van citroenzuur wordt geblokkeerd. Ontbreekt zink, dan heeft dit spiervergiftiging, alcoholvergiftiging, acidose en stilstand van de proteïne synthese tot gevolg. Zonder nikkel vormt zich geen urinezuur. Molybdeen is uitermate belangrijk voor het geheugen en bij het vormen van vetzuur uit koolhydraten. Bij een tekort aan tin blijft de secretie van de spijsverteringsenzymen uit.
Voor de spijsvertering is overigens ook aluminium nodig. Aluminium speelt een belangrijke rol in alle functies van mens, dier en plant, zoals o.a. het in stand houden van de lichaamstemperatuur, evenals het vormen van hormonen en enzymen.
Zelfs van het, in hogere concentraties, uiterst gevaarlijke gif arsenicum, hebben wij kleine hoeveelheden nodig voor het functioneren van onze ogen. De ui bevat o.a. voldoende arsenicum. Zo is het voor menigeen onvoorstelbaar dat we zelfs zilver, lood, cadmium, rubidium, zwavel, fluor, strontium, barium, titanium en nog veel meer elementen nodig hebben voor de werking van onze lichaamsfuncties; zij het dan in zeer kleine hoeveelheden.

We willen erop wijzen dat mineralen, die voor menselijke consumptie bestemd zijn, uiterst zorgvuldig onderzocht dienen te worden; met name op de oplosbaarheid in het maagzuur. Hierdoor kan namelijk de hoeveelheid, die ons gedurende het spijsverteringsproces ter beschikking staat, nauwkeurig bepaald worden.

Klik hier voor een overzicht met symptonen van mineraaltekorten per soort.